Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

χαμογελα,ρε,τί σού ζητανε;


εχω εναν καταπληκτικο σκυλο ...τον φωναζω Αιγυπτο,γιατι σε καθε δωματιο αφηνει κι απο μια πυραμιδα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

προσφατη ερευνα απεδειξε οτι το γλυψιμο του ιδρωτα απο βατραχο θεραπευει την καταθλιψη...το μειονεκτημα ειναι οτι,ετσι και σταματησεις το γλυψιμο, τον βατραχο τον ξαναπιανει καταθλιψη

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

την παλια εποχη,που αντι για ταξι ειχαμε αμαξια με αλογο...μια γυναικα παιρνει ενα αμαξι και υποσχεται καλο φιλοδωρημα στον αμαξά αν την παει γρηγορα στον προορισμο της...ωστοσο,νοιωθει φρικη βλεποντας πόσο σκληρα ο αμαξας μαστιγωνει το αλογο για να τρεχει πιο γρηγορα
-καλε μου ανθρωπε,δεν υπαρχει ΑΛΛΟΣ τροπος για να κανεις το αλογο να τρεχει;
-υπαρχει ,κυρα μου,αλλά τ`αρχιδια του τα φυλάω για την ανηφόρα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ενας κυνηγός δείχνει στον άλλο το ταριχευμενο λιοντάρι που,υποτιθεται,οτι σκότωσε.
Ο άλλος κυνηγός :
-
καλά, γιατί δεν υπάρχει ούτε μια τρύπα στη γούνα; Δεν το πυροβόλησες;
-
το πυροβόλησα 50 φορές αλλά δεν το πέτυχα.
-
τότε πώς πέθανε;

-απο τα γέλια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ενας τσιγκούνης πάει να βάλει βενζίνη και λέει στον βενζινά:
- Να μου βάλεις 5 σταγόνες βενζίνη και 3 σταγόνες λάδι.
Και ο βενζινάς:
Να σού βήξω και λίγο μέσα στα λάστιχα;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

βγηκα για φαι με τον Κασπαρωφ...το τραπεζομαντηλο ηταν με
τετραγωνακια...εκανε μιση ωρα να να μού περασει την αλατιερα...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

η γυμναστικη ειναι βρωμολέξη...καθε φορά που την ακουω πλενω το στομα μου με κακαο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

δυο φιλες τρωνε σε γαλλικο εστιατοριο...το σερβις πολυ αργο... η μια(περιεργαζομενη τον καταλογο):
 - ξερεις,μηπως,πώς ειναι τα σαλιγκαρια,εδω;
η αλλη
-εχουν μεταμφιεστει σε γκαρσονια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Eνας διηγειται:
-.ειμαι στο βουνο και ξαφνικα! πετιεται ενα αγριογουρουνο μεσα απ`τους θαμνους και μού ριχνεται!...το αρπαζω ,λοιπον,κι εγω απ`τα κερατα...
 
-τί λες,ρε,...τα αγριογουρουνα δεν εχουν κερατα!
-ναι,δικιο εχεις...το αρπαζω λοιπον απ`την ουρα...
 
-ουτε ουρα εχουν!
-ε,τοτε,απο τί το αρπαξα;;;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ο πιλοτος στην τελευταια μου πτηση ηταν μαλλον πρωταρης.....το τεκμαιρω απο την ανακοινωση που εκανε απο το μικροφωνο λιγο πριν απογειωθουμε
-θα απογειωθουμε σε πεντε……Ουουπς...Απογειωθήκαμε!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

σαν παιδι δεν μού φερθηκαν καθολου καλα...καθε Κυριακη ο πατερας μου με πηγαινε στο ζωολογικο κηπο...μού πηρε καιρο για να καταλαβω οτι προσπαθουσε να πετυχει καποια ανταλλαγη...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Xολμς: -Ουότσον, το πρόσωπό σου είναι πιο άσπρο από το μαξιλάρι σου!!!
Ουότσον:- Γιατί,αραγε;
Χολμς: -Νομίζω, ότι .είναι επιτέλους καιρος να πλύνεις τη μαξιλαροθήκη

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Εχοντας περασει σχεδον τριαντα χρονια με το να τον τρωει η απορια γιατί δεν εμοιαζε καθολου ουτε στα αδελφια του ουτε στους γονεις του,ολοι τους ομορφοι κι αυτος κακασχημος,τελικα,μαζευοντας ο,τι θαρρος ειχε και δεν ειχε ρωταει τη μητερα του
-μανα,πες μου την αληθεια...μηπως ειμαι υιοθετημενο παιδι;
και η μανα,ξεσπωντας σε σπαραχτικους λυγμους,
-ναι,παιδι μου,αλλά δεν επιασε....σε γυρισαν πισω

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

το ζευγαρι περιεργαζεται το μενου στο σικ εστιατοριο...και σοκαρονται οταν διαβαζουν «κομματια απο τυφλοποντικα καπαμα με υπολοιπο σαλτσα απο γιουβαρλακια»...φωναζουν τον μαιτρ για εξηγησεις...ο μαιτρ ριχνει μια ματια στο μενου...και ψελλιζει
-τους κεραταδες ,παλι ξεχασαν να μεταφρασουν το μενου στα γαλλικα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ενας πανασχημος καυχιεται οτι εχει μεγαλη επιτυχια με τις γυναικες...
κι ενας πικροχολος
-εκτος απο τη μανα σου!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

σε προσφατη σφυγμομετρηση 60% των ερωτηθεντων απαντησαν οτι οι πολεις σημερα ειναι πιο θορυβωδεις απο ο,τι πριν απο 5 χρονια...το υπολοιπο 40% δεν ακουσε την ερωτηση...


Charles ( by Shirley JACKSON , 1948)


τη μερα που ο γιος μου ο Λορι πρωτοπηγε στο νηπιαγωγειο,δεν δεχτηκε να φορεσει το βελουδινο παντελονι με τις τιραντες...εβαλε ενα μπλουτζην...τον ειδα να ξεμακραινει,παρεα με το κοριτσακι των γειτονων μας, κι ενοιωσα ενας κυκλος της ζωης μου να κλεινει...το γλυκομιλητο αγορακι μου του παιδικου σταθμου το ειχε αντικαταστησει ενας κορδωμενος τυπος,με μακρυ παντελονι,που στη γωνια ουτε καν θυμηθηκε να σταθει,να στρεψει και να μού γνεψει αντιο.
οταν γυρισε,τα ιδια...βροντησε την πορτα,πεταξε το σκουφο του καταχαμα και εσκουξε
-δεν ειναι ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΔΩ;
στο τραπεζι αντιμιλησε στον πατερα του ...μετα, εχυσε το γαλα του μωρου
-πώς πηγε στο σχολειο σημερα; ρωτησα με υφος επιτηδευμενα αδιαφορο
-καλα....η δασκαλα εδειρε ενα παιδι ...επειδη αυθαδιασε
-τί εκανε; ποιος ηταν;
-ο Τσαρλς...αυθαδιασε...η δασκαλα τον εδειρε και τον εβαλε τιμωρια στη γωνια
-τί εκανε; ξαναρωτησα,αλλα ο Λορι γλιστρησε απ`την καρεκλα του,τσιμπησε ενα μπισκοτο κι εξαφανιστηκε...πανω που ο πατερας του ειχε αρχισει να λεει –ακου δω...
την αλλη μερα,στο τραπεζι,ο Λορι με το που καθησε
-παλι αταξιες ο Τσαρλς σημερα
και,με εναν μορφασμο
-σημερα ο Τσαρλς χτυπησε τη δασκαλα
-Θεε μου,ειπα,ελπιζω να τού τις εβρεξε για τα καλα
-φυσικα
-και γιατι χτυπησε τη δασκαλα;
-γιατι τού ειπε να ζωγραφιζει με κοκκινη μπογια...οΤσαρλς ηθελε με πρασινη,γι`αυτο την χτυπησε και μετα αυτη τον εδειρε και ειπε να μην τον παιζει κανενας....αλλα ολοι τον παιζανε
την Τεταρτη ο Τσαρλς χτυπησε ενα κοριτσακι στο κεφαλι με την τραμπαλα...το πηραν τα αιματα...η δασκαλα τον εκλεισε ολα τα διαλειμματα τιμωρια στην ταξη...την Πεμπτη στο μαθημα της ιστοριας ,παλι ο Τσαρλς στη γωνια τιμωρια γιατι πετουσε κιμωλιες...την Παρασκευη τα ιδια...
το Σαββατο ειπα στον αντρα μου
-μηπως το νηπιαγωγειο κανει κακο στο Λορι; πολλη σκληροτητα ακουω ...κι αυτος ο Τσαρλς μού φαινεται οτι τού ασκει κακη επιρροη.
-θα φκιαξουν τα πραματα,με καθησυχασε αυτος...φυσικο ειναι να υπαρχουν στον κοσμο και τυποι σαν τον Τσαρλς...και καλυτερα να τους συναντησει μια ωρα αρχυτερα
τη Δευτερα ο Λορι ηρθε καθυστερημενος,αλλα γεματος νεα
-ο Τσαρλς,φωναξε απο το δρομο,κι εγω να τον περιμενω ανησυχη στη εξωπορτα,ο Τσαρλς εκανε παλι τα δικα του
-ελα γρηγορα μεσα,το φαγητο περιμενει
-ξερεις τί εκανε ο Τσαρλς; -ουρλιαζε τοσο δυνατα που παραπονεθηκαν απ`τη διπλανη ταξη...η δασκαλα τον εβαλε τιμωρια ΜΕΤΑ το μαθημα...και ολα τα παιδια καθησαμε να τον φυλαμε,μην την κοπανησει!
-ο Τσαρλς εμεινε τιμωρια μετα το μαθημα σημερα,ειπα στον αντρα μου...κι ολα τα αλλα παιδια μεινανε κι αυτα
-πώς ειναι αυτος ο Τσαρλς; ρωτησε ο αντρας μου -πώς ειναι το επωνυμο του;
ο Λορι,φειδωλος
-ειναι πιο ψηλος απο μενα...και δεν φοραει ποτε τζακετ...

την Δευτερα το βραδυ ηταν η πρωτη συναντηση γονεων-δασκαλων...το κρυολογημα του μωρου με εμποδισε να παρευρεθω...ηθελα πολυ να συναντησω τη μητερα του Τσαρλς
την Τριτη ,την Τεταρτη,την Πεμπτη ,μια απ`τα ιδια...Ο Τσαρλς κλωτσησε ενα παιδι στην κοιλια...ο Τσαρλς ουρλιαζε...την Παρασκευη,εμεινε παλι τιμωρια μετα το σκολασμα...κι ολα τα αλλα παιδια μαζι ...
τριτη βδομαδα νηπιαγωγειο και ο Τσαρλς ειχε γινει πια θεσμος στην οικογενεια...το μωρο ηταν «Τσαρλς» οταν εκλαιγε με τις ωρες...ο Λορι το`παιξε «Τσαρλς» οταν γεμισε ενα καροτσακι λασπη και το περιεφερε στη κουζινα...ακομα κι ο αντρας μου,οταν σκονταψε στο καλωδιο του τηλεφωνου και ερριξε στο πατωμα το τηλεφωνο και ενα ανθοδοχειο γεματο λουλουδια,μετα την πρωτη εκπληξη ,αποφανθηκε «ουτε Τσαρλς να ημουνα!»
την τριτη και την τεταρτη βδομαδα σαν να συνετιστηκε ο Τσαρλς...ο Λορι μάς δηλωσε σκυθρωπα
 
-σημερα ο Τσαρλς ηταν τοσο ησυχος που η δασκαλα τού χαρισε ενα βιβλιο
-τί; εννοεις ο Τσαρλς;
-ο Τσαρλς...μετα ,βοηθησε να μοιραστουνε τα τετραδια,τα μολυβια,οι μπογιες ... και η δασκαλα τον ειπε «ο βοηθος μου»...
το βραδυ ρωτησα τον αντρα μου
-πολυ ξαφνικα δεν εγινε αγνωριστος ο Τσαρλς;
κι αυτος κυνικα
-ας περιμενουμε...μπορει να μαγειρευει κατι...
φανηκε να`χει αδικο...επι μια βδομαδα ο Τσαρλς ηταν ο «βοηθος» της δασκαλας...και κανενας δεν καθησε τιμωρια μετα την ταξη
-η συναντηση γονεων-δασκαλων ειναι την επομενη βδομαδα,ειπα στον αντρα μου...θα παω οπωσδηποτε ,να δω τη μητερα του Τσαρλς

κοντος ψαλμος αλληλουια
-ξερετε τί εκανε ο Τσαρλς σημερα; ειπε ο Λορι στο τραπεζι, και στη φωνη του ελαφρο δεος...ειπε στο διπλανο του κοριτσακι να πει μια λεξη....κι αυτο την ειπε ...και η δασκαλα τής επλυνε το στομα με σαπουνι! κι ο Τσαρλς γελουσε,γελουσε
ο αντρας μου ρωτησε απερισκεπτα
-τί λεξη;
κι ο Λορι
-πρεπει να στην ψιθυρισω στ`αυτι γιατι ειναι ΠΟΛΥ κακη
κατεβηκε απ`την καρεκλα,πλησιασε τον πατερα του,που εσκυψε και τού την ψιθυρισε θριαμβευτικα...τα ματια του αντρα μου ανοιξαν πιατακια
-ο Τσαρλς ειπε στο κοριτσακι να πει ΑΥΤΟ;;;;
-και το κοριτσακι το ειπε ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ!!Ο Τσαρλς τής ειχε πει να το πει ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ!!
-και τί τού εκαναν του Τσαρλς;
-τιποτα!
την Δευτερα ο Τσαρλς παρεκαμψε το κοριτσακι κι ειπε ο ιδιος την κακια λεξη 3-4 φορες...και καθε φορα τού επλεναν το στομα με σαπουνι...
καθως ετοιμαζομουνα για την συναντηση γονεων,το απογεμα,ο αντρας μου ειπε
-προσκαλεσε την για καφε μετα τη συναντηση...θελω κι εγω να την δω πώς ειναι
-αρκει να`ρθει,ειπα
-θα`ρθει...ειναι αδιανοητη συναντηση γονεων χωρις τη μανα του Τσαρλς.

στη συναντηση ημουνα στα καρφια...σαρωνα ολα τα προσωπα των μαναδων προσπαθωντας να εντοπισω ποιο εκρυβε το μυστικο του Τσαρλς....καμμια δεν μού φανηκε αρκετα τσακισμενη...καμμια δεν σηκωθηκε να ζητησει συγνωμη για τη συμπεριφορα του γιου της...καμμια δεν αναφερε το ονομα «Τσαρλς»
εντοπισα την νηπιαγωγο του Λορι...την πλευρισα στο τελος της συναντησης...αλληλοχαμογελασαμε
-ηθελα παρα πολυ να σάς γνωρισω,...ειμαι η μαμα του Λορι
-ολοι βρισκουμε το Λορι πολυ ενδιαφεροντα,μού απαντησε
-ξερετε,το νηπιαγωγειο το λατρευει,ολο γι`αυτο μιλαει στο σπιτι
κι αυτη
-βεβαια,ειχαμε ενα μικρο προβλημα προσαρμογης την πρωτη βδομαδα και κατι...αλλα τωρα ειναι πραγματικα σαν βοηθος μου...με μερικες υποτροπες πού και πού...
-ξερετε,ειπα,ο Λορι ειναι παιδι που προσαρμοζεται πολυ γρηγορα...υποθετω οι οποιες αταξιες του οφειλονται στην κακη επιρροη του Τσαρλς
-του Τσαρλς;
-ναι,προσθεσα γελωντας...μ`αυτον τον Τσαρλς,φανταζομαι,στην ταξη σας, θα τρεχετε και δεν θα φτανετε!
-Τσαρλς;
 Στο νηπιαγωγειο δεν εχουμε κανεναν Τσαρλς !

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

αυτη κι αυτος


Aυτη κι Αυτη

αυτή παραπονιέται στη φίλη της για τον άντρα της
η φίλη
-δηλαδή,πάει πια η μαγεία απ`το γάμο σας;
αυτη
-οχι ακριβώς...λίγη μαγεία απόμεινε...κάθε Σάββατο βράδυ,εξαφανίζεται,το καθίκι!
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

δυο γυναίκες,στην αιθουσα αναμονής του γυναικολόγου πιανουν κουβέντα
-δεν φαντάζεσαι πόσο θέλω ενα μωρό,αλλά είναι αδύνατον
-τα ίδια είχα κι εγώ,αλλά ξαφνικά όλα άλλαξαν...σε τρεις μήνες γεννάω
-τί έκανες;
-πήγα σε έναν πρακτικό
-κι αυτό το δοκίμασα...ο άντρας μου με πήγαινε σε έναν πρακτικό επι ένα χρόνο!...αποτέλεσμα μηδέν

και η άλλη χαμογελώντας
-την επόμενη φορά δοκίμασε να πας μόνη σου

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΥΤΗ προσπαθει να ανοιξει το αυτοκινητο της με συρματινη κρεμαστρα
ΑΥΤΟΣ(περαστικος και είρων):-ξεχασαμε τα κλειδια μας μεσα στο αυτοκινητο;
ΑΥΤΗ -οχι,το επλυνα και προσπαθω να το κρεμασω για να στεγνωσει

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 

ΑΥΤΟΣ σε φίλο του
-δεν υπάρχει τίποτα που να μην το κάνω για την Μαρία μου...και δεν υπάρχει
τίποτα που η Μαρια μου να μην το κάνει για μένα

...και έτσι πέρασε η ζωή τους...κανένας δεν έκανε τίποτα για τον άλλον

~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΥΤΗ σκοτωθηκε σε αυτοκινητιστικο δυστυχημα ...η αστυνομια ρωταει τον συζυγο...
-ειπε τιποτα πριν πεθανει;
 
κι ΑΥΤΟΣ -δεν προσεξα...μιλουσε ασταματητα επι σαραντα χρονια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

στο τσιρκο...εξω απο την τεντα...ο κραχτης
-περαστε κοσμε,το εισιτηριο μονο 6 ευρω...και για τους ανω των 65: πεντεμιση!
και μια γυναικεια φωνη απο πισω
-τί λε ρε,που θα σού δωσω αυτη την πληροφορια για 50 λεπτα!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

-αντρούλη μου, χρυσέ μου, θησαυρέ μου, μονάκριβέ μου...
-φόρεμα ή δαχτυλίδι;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ερωτεύτηκα δύο πράσινα μάτια.....το λάθος μου είναι ότι παντρεύτηκα ολόκληρο το κορίτσι.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

-γιατρε μου,εχω μεγαλο σεξουαλικο προβλημα με την γυναικα μου... δεν μού σηκωνεται!
-ελατε αυριο μαζι,να δω τί μπορω να κανω.
την αλλη μερα και οι δυο παροντες στο ιατρειο
-γδυθειτε,κυρια μου...μαλιστα...τωρα καντε μια στροφη...ξαπλωστε στον καναπε...μαλιστα...μπορειτε να ξαναντυθειτε.
και ο γιατρος προς αυτον,στο αυτι
-ειστε απολυτως υγιης.Ουτε εμενα μού σηκωθηκε.
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~

-το εχεις δει «αυτο το βλεμμα» που παιρνουν οι γυναικες οταν θελουν
σεξ;...ουτε εγω!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΥΤΟΣ -δεν μπορω να καταλαβω πώς γινεται να εισαι τοσο ηλίθια και τοσο
 ομορφη συγχρονως!
ΑΥΤΗ -να σού εξηγησω! Ο Θεος με εκανε ομορφη για να σε τραβηξω.Και ο Θεος με εκανε ηλιθια για να με τραβηξεις εσυ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

-Γιατί οι θηλυκές μαύρες αράχνες σκοτώνουν τα αρσενικά αφού ζευγαρώσουν;
- Για να προλάβουν να σταματήσουν το ροχαλητό πριν καν ξεκινήσει

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

στη δουλεια,οι φιλες της τήν παρηγορανε που τής εχει πιαστει η μεση επειδη,χθες, μετακινησε τον μεγαλο καναπε στο σπιτι,μονη της
-καλα, γιατί δεν περιμενες να γυρισει ο αντρας σου στο σπιτι;
ΑΥΤΗ:-θα μπορουσα να περιμενω,αλλά ο καναπες ειναι πιο ελαφρυς οταν δεν καθεται πανω του

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

σε πρόσφατη σφυγμομέτρηση ρωτήθηκαν παντρεμένα ζευγάρια αν απάτησαν τον/την σύζυγό τους....26% απάντησαν ΝΑΙ...οι υπόλοιποι 74% ρώτησαν πώς θα μπορούσαν να συναντήσουν το 26%

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΥΤΗ,ξυπνωντας
-αγαπη μου ,ειδα ενα καταπληκτικο ονειρο:ηταν,λεει, του Αγιου Βαλεντινου και μού χαρισες,λεει,ενα μαργαριταρενιο κολλιε!...κατα τη γνωμη σου,τί
 σημαινει αυτο;
ΑΥΤΟΣ(με ενα αδιορατο χαμογελο) -θα το μαθεις το βραδυ
Το βραδυ γυριζει ΑΥΤΟΣ με ενα δωρο σε πακετο...ΑΥΤΗ,συγκινημενη,αρχιζει να ξεπακεταρει και ...ανακαλυπτει...ενα βιβλιο,με τιτλο «η ερμηνευτικη των ονειρων»


Ο κακός μάγος (The Witch,by Shirley Jackson,1948)


Το βαγονι ηταν σχεδον αδειο.Ετσι ο μικρος επιασε μια θεση ολοκληρη δικη του.Η μαμα του καθησε απεναντι και διπλα η αδελφουλα του,ενα μωρο,μ`ενα κομματι φρυγανια στο ενα χερι και μια κουδουνιστρα στο αλλο,στερεωμενο στο καθισμα με μια ζωνη.Μολις πηγαινε να γλιστρησει στο πλαι,η ζωνη το συγκρατουσε και η μαμα το ξαναεστηνε ορθιο.Ο μικρος κοιτουσε εξω απ`το παραθυρο μασουλωντας ενα μπισκοτο.Η μαμα επιασε να διαβαζει κατι.

-περναμε ενα ποταμι,εκανε ο μικρος.

-καλα,ειπε η μαμα

-περναμε μια γεφυρα,ξαναεκανε ο μικρος χαμηλοφωνα.

Κατι λιγοστοι επιβατες βρισκονταν στην αλλη ακρη του βαγονιου.Οποτε,πού και πού ,καποιος περνουσε στο διαδρομο,ο μικρος γυριζε και τον χαιρετουσε.Ο αλλος συνηθως αντιχαιρετουσε ,μετα ο μικρος ξαναγυριζε στο παραθυρο και ξαναρχιζε

-μια γελαδα

ή, αναστεναζοντας

-εχουμε πολλη ωρα ακομα;

-δεν μάς μενει πολυ,ελεγε η μαμα.

Σε μια στιγμη,το μωρο που επαιζε με την κουδουνιστρα,παραγλιστρησε στο πλαι,χτυπησε στο κεφαλι κι εβαλε τα κλαματα.Η μαμα αναλαβε να το συμμαζεψει.Ο μικρος επιασε να χαιδευει τα ποδαρακια του μωρου και αρχισε τα «σε παρακαλω μην κλαις»,η μικρη γελασε και ξαναπιασε τη φρυγανια .Ο μικρος κονομησε ενα γλυφιτζουρι για τον κοπο του και ξανακολλησε στο τζαμι

-ειδα μια μαγισσα,ειπε ξαφνικα.Μια μεγαλη κακια μαγισσα,εξω

-καλα,εκανε η μαμα.

-μια μεγαλη κακια μαγισσα.Τής ειπα «φυγε» και εφυγε!

Η προσοχη του στραφηκε σε καποιον που εκεινη την ωρα μπηκε στο βαγονι.Εναν ηλικιωμενο ασπρομαλλη με συμπαθητικο προσωπο κι ενα πουρο στο στομα.Ο μικρος ειπε «γεια»,ο τυπος τού εγνεψε με το πουρο,κοντοσταθηκε και τον ρωτησε

-τί βλεπεις απ`το παραθυρο;

-μαγισσες,ειπε,σβελτα,ο μικρος.Κακες στριμμενες γριες μαγισσες.

-αχαααα! ειδες πολλες;

-κι ο μπαμπας μου καπνιζει πουρα

-οι περισσοτεροι αντρες καπνιζουν πουρα.Καποτε θα καπνισεις κι εσυ.

-εγω ειμαι κιολας αντρας!

-ποσω χρονω εισαι;

ο μικρος τον κοιταξε καχυποπτα: -εικοσιεξι!

η μαμα σηκωσε το κεφαλι απ`το βιβλιο
 

-τεσσαρων,ειπε χαμογελωντας στον μικρο

-για φαντασου! ειπε ο τυπος, Εικοσιεξι! Και πώς σε λενε;

-Ιησου Χριστό!

-ΤΖΟΝΥ,ειπα η μαμα,λοξοκοιτωντας τον αγρια.

-κι αυτη ειναι η αδελφη μου.Ετων δωδεκαμιση!

-την αγαπας;

Ο μικρος τον κοιταξε παραξενεμενος.Ο τυπος καθησε διπλα του.

-θελεις να σού πω για την δικη μου την αδελφουλα;

Η μαμα καπως ηρεμησε και ξαναπιασε το διαβασμα

-πες μου,ειπε ο μικρος.Μηπως ηταν μαγισσα;

-ισως

Ο μικρος γελασε.Ο τυπος συνεχισε

-καποτε ειχα μια αδελφη,σαν και την δικια σου

Ο μικρος τον ακουγε προσεχτικα

-την αγαπουσα οσο τιποτ`αλλο στον κοσμο,τής ειχα αγορασει ενα ξυλινο κουνιστο αλογακι,πολλες κουκλες και ενα εκατομμυριο γλυφιτζουρια.Μια μερα που λες,την αρπαξα απ`το λαιμο,εσφιξα,εσφιξα μεχρι που τα κακαρωσε.

Ο μικρος τού κοπηκε η ανασα.Η μαμα με το χαμογελο κομμενο ανοιγοκλεισε το στομα της χωρις ηχο.Ο τυπος συνεχισε

-τής εκοψα λοιπον το κεφαλι,το πηρα και

-την εκοψες κομματακια; εκανε ξεπνοος ο μικρος

-τής εκοψα το κεφαλι,τα χερια,τα ποδια,τα μαλλια,τη μυτη...

-ΓΙΑ ΣΤΑΣΟΥ!αρθρωσε η μαμα,αλλά εκεινη τη στιγμη το μωρο ξαναγλιστρησε και μεχρι να το σηκωσει,ο τυπος συνεχισε ακαθεκτος

-τής ξερριζωσα ολα τα μαλλια

-ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΣΟΥ; ρωτησε ξαναμμενος ο μικρος

-ναι.Κι εβαλα το κεφαλι της στο κλουβι μιας αρκουδας και τής το εφαγε

-ΤΗΣ ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;

Η μαμα ειχε σηκωθει ορθια

-τί λες εκει,ρε; Αι τσακισου απο δω!

-Σάς τρομαξα; ρωτησε ο τυπος και γυριζοντας στον μικρο τού`κλεισε το ματι και χασκογελασαν και οι δυο

-ο κυριος εκανε κομματια την αδελφουλα του,ειπε ο μικρος στη μαμα

-ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ ΤΟΝ ΕΛΕΓΚΤΗ,εκανε αυτη

-ο ελεγκτης ΘΑ ΦΑΕΙ τη μαμα μου,ειπε ο μικρος.Θα τής ξεκολλησει το κεφαλι.

-ΚΑΙ το κεφαλι του μωρου,ειπε ο τυπος και τραβηξε προς την εξοδο

-μην τολμησεις και ξαναβαλεις το ποδι σου εδωμεσα,τού σφυριξε η μαμα

-η μαμα μου ΘΑ ΣΕ ΦΑΕΙ! ειπε ο μικρος.

Ο τυπος πεταξε ενα «συγγνωμη» και βγηκε γελωντας.........

Ο μικρος σε λιγο

-ποση ωρα εχουμε ακομα;

-οπου να`ναι φτανουμε.

Τον κοιταξε,κατι πηγε να τού πει,κρατηθηκε.Ο μικρος ,σκεφτικος,

-μαμα,αυτος ο κυριος πραγματικα εκοψε κομματακια την αδελφουλα του;

-σού εκανε πλακα.ΠΛΑΚΑ σού εκανε!

-μπορει,ειπε ο μικρος,ξαναγυριζοντας στο παραθυρο.Μπορει ομως και να ηταν ενας κακος μαγος.


Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

για το χαμογελο το επιουσιο...


Γενικη συνελευση στο σωματειο των ταξιτζηδων.Ο προεδρος παιρνει μια καρεκλα,την γυριζει 180 μοιρες,καθεται με την πλατη γυρισμενη στο
ακροατηριο,στριβει το κεφαλι δεξια και αρχιζει
-αγαπητοι συναδελφοι ....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ανεκαθεν με πειραζαν για τη μεγαλη μου μυτη...για να καθησυχαστω, ρωτησα εναν φιλο:
-καλα,η μυτη μου ειναι τοσο μεγαλη;
Κι αυτος:-η μυτη σου δεν ειναι μεγαλη...απλως το προσωπο σου ειναι πολυ πισω!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Διαλογος σε καμπινα δοκιμης ρουχων
-πεσμου την αληθεια,αυτο το παντελονι μού κανει μεγαλο κωλο;
-η αληθεια ειναι οτι ο κωλος σου κανει το παντελονι να φαινεται μεγαλο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Για πολυ μεγαλες τιμες του 1
ή
Για πολυ μικρες τιμες του 2
1=2

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σε καμμια περιπτωση μην παρεις υπνωτικο ΚΑΙ καθαρτικο ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Γιατι στη Σκωτια οι γελαδες ειναι το εθνικο ζωο;
Διοτι εχουν μια γκάιντα αναμεσα στα ποδια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν τούς καταλαβαινω αυτους που αγοραζουν το χαρτι υγειας οχι σε συσκευασια των 4 ή των 8,αλλά εναν-εναν ρολό...δηλαδη τί; προσπαθουνε να το κοψουνε;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

μού αρεσει να τού τη σπαω του κουρεα...με το που τελειωνει και μού δειχνει το αποτελεσμα στον καθρεφτη και ρωταει
 
–σάς αρεσει;
τού απανταω
 
-οχι,αστα λιγο πιο μακρια πισω

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

η οικονομια σε κριση

(καναν του συνταξιουχου
ενα κλυσματακι με ουχου)


εχω αρκετα λεφτα για ολη την υπολοιπη ζωη μου...εκτος αν αγορασω κατι


ρωτησα καποιον τί ωρα ειναι και μού απαντησε
-και μιση
-και μιση τί;
-δεν ξερω....ξερεις ποσο πανε οι μπαταριες ρολογιων;εγω παντως αποφασισα να βγαλω τον ενα δεικτη
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οταν ημουνα μικρος....

οταν ημουνα μικρος ειμασταν πολυ φτωχοι...αν δεν ημουνα αγορι δεν θα ειχα με τί να παιξω
==========================
...ημουνα πολυ ασκημο μωρο...οταν επαιζα στην αμμο,ερχοταν οι γατες και με
παραχωνανε
========================
...ημουνα πολυ ασκημο μωρο...η μαμα μου δεν με θηλασε ποτε...μού ειπε οτι ηθελε να μεινουμε απλως φιλοι
=======================
οταν γεννηθηκα βγηκε ο γιατρος στο διαδρομο και ειπε στον πατερα μου
-συγγνωμη...καναμε οτι μπορουσαμε αλλα τα καταφερε και βγηκε
=========================
μια φορα ,μικρος ,χαθηκα...ειδα εναν αστυφυλακα και τού ζητησα να με βοηθησει να βρω τους γονεις μου ..
-πιστευεις θα τους βρουμε; τον ρωτησα
κι αυτος
 
-δεν ξερω,εχει τοσα μερη που μπορουν να κρυφτουν...
 ======================
ειμαι πολυ ασκημος...δουλευω σε ενα μαγαζι ζωων και οι πελατες συνεχως ρωτανε πόσο μεγαλος θα γινω


οι αποστάτες (The Renegade,της Shirley Jackson)


Ηταν πρωι, οχτω και εικοσι.Τα διδυμα χασομερουσαν με το πρωινο τους.Η κ. Γουολπολ,το`να ματι στο ρολόι και το αλλο στο παραθυρο της κουζινας απ`οπου από στιγμη σε στιγμη θα φαινοταν να περναει το σχολικο,βιωνε το αγχος της αργοποριας,και την αισθηση-αργης-κινησης σαν προσπαθεις να κανεις παιδια να βιαστουν.
-Θα πατε με τα ποδια,ειπε απειλητικα Το λεωφορειο δεν θα σάς περιμενει.
-Εγω ειμαι γρηγορη,ειπε η Τζουντυ και κοιταξε αυταρεσκα το, ωστοσο, γεματο ακομα ποτηρι της.Εχω πιει περισσοτερο από τον Τζακ.
Ο Τζακ εφερε το ποτηρι του διπλα στο δικο της να τα συγκρινουν.
-Οχι,ειπε.Εχεις παραπανω από μενα!
-ΔΕΝ εχει σημασια,ειπε η κ. Γουολπολ,ΔΕΝ εχει σημασια.Τζακ,ΦΑΕ το φαι σου!
Το ξυπνητηρι δεν ειχε χτυπησει στις εφτα,όπως θα`πρεπε.Η κ. Γουολπολ ακουσε τον θορυβο του ντους στο πανω πατωμα,σκεφτηκε τον καφε που ειχε φκιαξει αρον-αρον,τα αυγα που τα`βγαλε πιο μελατα από ό,τι συνηθως,το ποτηρι με την πορτοκαλαδα που δεν ειχε ακομα αξιωθει να αγγιξει.ΚΑΠΟΙΟΣ-ή τα παιδια ή ο κ. Γουολπολ-θα αργουσε σιγουρα σημερα…
Ο ογκος του σχολικου γεμισε τον δρομο μπροστα στο παραθυρο,η Τζουντυ και ο Τζακ ετρεξαν εξω μισοφαγωμενοι.Η κ. Γουολπολ τούς ακολουθησε.Τούς ειδε να σκαρφαλωνουν στο αυτοκινητο και μετα γυρισε,βιαστικη,να μαζεψει τα πιατα από το τραπεζι και να κανει χωρο για τον κ.Γουολπολ.Η ιδια θα ετρωγε το πρωινο της αργοτερα,κατά τις εννια,μετα την πολλη φουρια.Αυτο σημαινε ότι το απλωμα της μπουγαδας θα καθυστερουσε και ,αν τυχον εβρεχε το απογεμα,κανενα ρουχο δεν θα προλαβαινε να στεγνωσει στην ωρα του.Η κ. Γουολπολ ειπε «καλημερα,αγαπη μου»,καθως ο αντρας της μπηκε στην κουζινα.Αυτος πεταξε ένα «`μέρα» χωρις καν να την κοιταξει κι η κ. Γουολπολ, με το μυαλο γεματο ανολοκληρωτες προτασεις που αρχιζαν καπως «-δεν νομιζεις ότι οι αλλοι ανθρωποι εχουν αισθηματα;…»,βαλθηκε υπομονετικα να τού σερβιρει το πρωινο.Μελατο αυγο στην αυγουλιερα,φρυγανιες,καφες.Ο κ.Γουολπολ βυθιστηκε στην εφημεριδα κι η κ. Γουολπολ που ηθελε απεγνωσμενα να τού πει «-δεν φανταζομαι να παρατηρησες ότι δεν μού δοθηκε ακομα η ευκαιρια να φαω κι εγω…» τοποθετουσε τα πραγματα στο τραπεζι οσο πιο μαλακα μπορουσε.
Όλα πηγαιναν ρολόι,αν εξαιρεσουμε την μιση ωρα καθυστερηση,όταν ξαφνικα χτυπησε το τηλεφωνο.Τετοια ωρα,ηχησε σαν καποιος να εισεβαλε στο σπιτι.Η κ. Γουολπολ το σηκωσε απροθυμα.
-Εμπρος, ειπε με αποτρεπτικο υφος.
-Η κυρια Γουολπολ; ρωτησε μια φωνη και η κ. Γουολπολ ξαναειπε «εμπρος;».Η γυναικεια φωνη συνεχισε
-Λυπαμαι που σας ενοχλω,ειμαι η …κι εδωσε ένα αγνωστο ονομα.Η κ. Γουολπολ ξαναειπε «εμπρος;»,ακουγοντας τον αντρα της να γεμιζει δευτερο φλυτζανι καφε.
-Εχετε έναν σκυλο;
 Ένα λαγωνικο καφε και μαυρο; συνεχισε η φωνη.
Στη
 λεξη ΣΚΥΛΟΣ,ένα δευτερολεπτο πριν απαντησει ΝΑΙ,η κ. Γουολπολ αναλογιστηκε το πόσα πολλα συνεπαγεται το να εισαι ιδιοκτητης σκυλου σε χωριο…τα εξοδα να τον ευνουχισεις,το αγριο γαυγισμα αργα τη νυχτα,τη σκοτεινη σιλουεττα του φυλακα που κοιμαται στο χαλι μπροστα στην κουκετα των διδυμων,δεν γινεται σπιτικο χωρις σκυλι,είναι εξισου αναγκαιο οσο η σομπα ή η συνδρομη στην τοπικη εφημεριδα, αυτό το σκυλι το γνωστο σε ολους τους γειτονες με το ονομα Λαιδη,ησυχο,αξιο,ανεκτικο και δεν εβρισκε το λογο για ένα τοσο πρωινο τηλεφωνημα από μια ξενη φωνη που ηταν τοσο εκνευρισμενη οσο και η δικη της
-Ναι,εχουμε ένα σκυλι.Γιατι;
-Λαγωνικο,καφε και μαυρο,μεγαλοσωμο;
Τα ωραια χαρακτηριστικα της Λαιδης,το παραξενο μουσουδι της
-Ναι,ειπε με φωνη πιο ανυπομονη,ναι,δικο μας είναι το σκυλι.Γιατι;
-Μού σκοτωνει τα κοτοπουλα.
Η φωνη εμοιαζε τωρα ικανοποιημενη.Η κ. Γουολπολ ενοιωσε παγιδευμενη.Σωπασε για μερικα δευτερολεπτα,ωσπου η φωνη ειπε «εμπρος;»
-Αυτό είναι εντελως γελοιο,ειπε η κ. Γουολπολ.
-Σημερα το πρωι,ειπε η φωνη ,και το απολαμβανε,το σκυλι σας κυνηγησε τα κοτοπουλα μου.Τα ακουσαμε γυρω στις οχτω,ο αντρας μου βγηκε να δει τι συμβαινει,βρηκε δυο σκοτωμενα,ειδε ένα μεγαλοσωμο λαγωνικο, καφε και μαυρο, κοντα στα κοτοπουλα,πηρε ένα ξυλο και το κυνηγησε, και μετα βρηκε αλλα δυο σκοτωμενα.Δεν σκεφτηκε να παρει το δικαννο βγαινοντας,προσθεσε ψυχρά η φωνη,αλλιως δεν θα ειχατε πια σκυλι.Μεγαλο μακελλειο,άλλο πραμα,αιμα και φτερα παντου.
-Και γιατι νομιζετε ότι είναι το δικο ΜΟΥ σκυλι; εκανε χαμηλοφωνα η κ. Γουολπολ.
-Ο Τζο Γουάιτ,ο γειτονας σας,ετυχε να περναει και ειδε τον αντρα μου που το κυνηγουσε.Ειπε ότι ηταν το δικο σας.
Ο γερο-Γουάιτ ζουσε στο παραδιπλα σπιτι.Η κ. Γουολπολ ανεκαθεν τού φεροτανε ευγενικα,κάθε που τον εβλεπε ρωτουσε για την κατασταση της υγειας του,καποτε μαλιστα της εδειξε και φωτογραφιες με τα ανηψια του.
-Τι να πω,ειπε η κ.Γουολπολ αλλαζοντας ξαφνικα τακτικη,εφοσον ειστε απολυτως ΣΙΓΟΥΡΗ!Δεν μπορω να το πιστεψω για την Λαιδη.Ειναι τοσο ημερη!
Η φωνη μαλακωσε,σαν αντιδραση στην ανησυχια της κ.Γουολπολ
-ΚΡΙΜΑ,ειπε.Δεν μπορειτε να φανταστειτε ποσο λυπαμαι που συνεβη κατι τετοιο.Ομως…κι η φωνη σταματησε με σημασια.
-ΦΥΣΙΚΑ θα σας αποζημιωσουμε,ειπε βιαστικα η κ.Γουολπολ
-
Όχι,όχι,επε η γυναικα σχεδον απολογουμενη,ΟΥΤΕ να το σκεφτεστε!
-Μα,ΦΥΣΙΚΑ,επανηλθε
 αμηχανα η κ.Γουολπολ
-Το
 σκυλι.Πρεπει να κανετε κατι με το σκυλι.
Ενας
 ξαφνικος τρομος την επιασε.Το πρωινο ειχε ξεκινησει στραβα,δεν ειχε καν πιει ακομα τον καφε της και,να`σου την αντιμετωπη με μια πρωτογνωρη απαισια συγκυρια,κι αυτή η φωνη,σ`αυτόν τον τονο,ειχε καταφερει να την τρομοκρατησει μ`αυτό το «κατι»
-ΤΙ; δηλαδη,ΤΙ θελετε να κανω;
Μια μικρη σιωπη από την άλλη ακρη, και μετα η φωνη, σε εντονο τωρα υφος
-Δεν ξερω,κυρια μου.Ολοι λενε ότι ένα σκυλι που αρχιζει να σκοτωνει κοτοπουλα δεν σταματαει.Εδω που τα λεμε,εμεις δεν ειχαμε και καμμια μεγαλη ζημια,τα σκοτωμενα κοτοπουλα τα μαδησαμε και ηδη βρισκονται στην κατσαρολα.
Ο λαιμος της σφιχτηκε.Εκλεισε τα ματια για μια στιγμη,αλλα η φωνη συνεχισε ανενδοτη
-Το μονο που θελουμε είναι να συμμαζεψετε το σκυλι σας.καταλαβαινετε ότι δεν μπορουμε να το αφησουμε να μάς σκοτωνει τα κοτοπουλα.
Η κ.Γουολπολ αισθανθηκε υποχρεωμενη να απαντησει
-Φυσικα
-Λοιπον; ρωτησε η φωνη
Ειδε τον αντρα της να κατευθυνεται προς την εξωπορτα.Τής εγνεψε αντιο με το χερι,αυτή τον αντιχαιρετισε με το κεφαλι.Ειχε αργησει.Σκοπευε να τού ζητησει να τής φερει κατι από την βιβλιοθηκη στην πολη.Τωρα,θα`πρεπε να τού τηλεφωνησει.Μιλησε κοφτα στο τηλεφωνο
-Πρωτα-πρωτα,φυσικα,πρεπει να βεβαιωθω ότι είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ σκυλι.Αν είναι το ΔΙΚΟ ΜΑΣ,σάς υποσχομαι οτι δεν θα σάς ξαναενοχλησει.
-ΕΙΝΑΙ το ΔΙΚΟ ΣΑΣ!
Η φωνη ειχε παρει ένα αποτομο ξεροκεφαλο τονο.Αν η κ.Γουολπολ πηγαινε για καυγα,υπονοουσε η φωνη,τοτε ειχε βρει τον καταλληλο ανθρωπο.
-Αντιο,ειπε η κ.Γουολπολ,ξεροντας ότι ηταν λαθος να κλεισει καταμουτρα το τηλεφωνο σ`αυτήν την αγνωστη ,ξεροντας ότι ,κανονικα,θα επρεπε να μεινει στο ακουστικο ζητιανευοντας τη ζωη του σκυλιου της απ`αυτην την ηλιθια μονοκομματη γυναικα που τοσο πολύ νοιαζονταν για τα ΧΑΖΟκοτοπουλα της.Αφησε το ακουστικο και γυρισε στην κουζινα.Εβαλε καφε σε ένα φλυτζανι,εφκιαξε κι ένα τοστ, « ας πιω τον καφε μου και μετα βλεπουμε»σκεφτηκε,.περασε άλλη μια στρωση βουτυρο στο τοστ,προσπαθησε να χαλαρωσει κολλωντας την πλατη της στην καρεκλα και χαμηλωνοντας τους ωμους, «είναι φυσικο να αισθανεται κανεις ετσι στο τελος της μερας,όχι όμως και στις οχτωμιση το πρωι»σκεφτηκε.Αποφασισε να αναβαλλει την μπουγαδα για αυριο.Εξ αλλου δεν το `χε για θανασιμη αμαρτια να βαλει μπουγαδα την Τριτη,σε αντιθεση με τους ντοπιους.Οι Γουολπολ ειχαν μετακομισει προσφατα σ`αυτό το χωριο,ηταν ακομα ανθρωποι της μεγαλης πολης κι ισως να εμεναν για παντα τετοιοι,ανθρωποι που βαζουν μπουγαδα και τις Τριτες,ωστοσο αναγκασμενοι να ζητανε συχνα την συμβουλη των ντοπιων,πού να πετανε τα σκουπιδια,πώς να προφυλαχτουν από την βαρυχειμωνια,πώς ζυμωνεται το χωριατικο ψωμι,στο χωριο είναι δυσκολο να βρεις καποιον να σού κανει τις δουλειες και οι Γουολπολ πηραν γρηγορα την συνηθεια να συμβουλευονται τους γειτονες για πραγματα που στην πολη θα τα εκανε ο διαχειριστης της πολυκατοικιας ή ο θυρωρος ή ενας ηλεκτρολογος.
Όταν το βλεμμα της επεσε στο πιατακι του νερου της Λαιδης,κατω από τον νιπτηρα,και συνειδητοποιησε τη βαρεια της θλιψη,σηκωθηκε,εβαλε μια ζακετα κι ένα σαλι και τραβηξε για την γειτονισσα.Η κυρια Νας εφκιαχνε λουκουμαδες.Τής εγνεψε με το πηρουνι από την ανοιχτη πορτα
-Ελα μεσα,δεν μπορω να αφησω την φωτια που καιει.
Μπαινοντας θυμηθηκε,με ένα σφιξιμο,τα βρωμικα πιατα στοιβαγμενα στον νεροχυτη της.Η κυρια Νας φορουσε μια καταλευκη ποδια κι η κουζινα της φρεσκοασπρισμενη.Και μπορουσε να τηγανιζει λουκουμαδες χωρις ουτε να λερωνει ουτε να λερωνεται.
-Οι αντρες,τους αρεσουν οι φρεσκοι λουκουμαδες.Προσπαθω να τούς προλαβω,αλλά δεν τα καταφερνω,ειπε η κυρια Νας χωρις πολλες προεισαγωγες.
-Μακαρι να μπορουσα να κανω κι εγω λουκουμαδες,ειπε η κ.Γουολπολ.
Η κ.Νας τής υποδειξε,φιλοξενα,με το πηρουνι το σωρο με τους καυτους λουκουμαδες στο τραπεζι,η κ.Γουολπολ.πηρε έναν,ενω σκεφτοταν «θα μού πεσει βαρυς»
-Μεχρι να τους βγαλω εχουν κι ολας φαγωθει,ειπε η κ.Νας.Με το ένα ματι στην κατσαρολα,πηρε μιαν ανασα,γραπωσε έναν λουκουμα κι αρχισε να τον τρωει
-Τι σού συμβαινει; Ανησυχη σε βλεπω,ρωτησε την κ.Γουολπολ
-Το σκυλι μας.Μού τηλεφωνησε μια γυναικα και μού ειπε ότι της σκοτωσε κατι κοτοπουλα.
Η κυρια Νας εκανε ναι με το κεφαλι
-Ξερω,στους Χάρις
-Ολοι το ξερουν,σκεφτηκε η κ.Γουολπολ.
-Λενε,ειπε η κ.Νας επιστρεφοντας στους λουκουμαδες της,ότι δεν υπαρχει γιατρεια για ένα σκυλι που σκοτωνει κοτοπουλα.Ο αδελφος μου ειχε έναν σκυλο που αρχισε να σκοτωνει προβατα.Κι ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ τι εκαναν να το σταματησει!Φυσικα τιποτα δεν ωφελησε.Ετσι και γευτουνε αιμα…
Εβγαλε έναν χρυσαφενιο λουκουμα μαλακα-μαλακα από την κατσαρολα και τον απιθωσε σε μια χαρτοπετσετα να στραγγιξει.
-Το κανουν όχι τοσο για να τα φανε,οσο για να σκοτωσουν
-Τι μπορω να κανω;ρωτησε η κ.Γουολπολ.Δεν μπορω να κανω ΚΑΤΙ;
-Μπορειτε να δοκιμασετε διαφορα κολπα.Πρωτα-πρωτα δεστε-το.Κρατατε-το δεμενο,με χοντρη αλυσσιδα.Τουλαχιστον ετσι,για λιγο,δεν θα κυνηγαει κοτοπουλα και δεν θα σας το σκοτωσουν κι από πανω να τούς ειστε ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ
Η κ.Γουολπολ σηκωθηκε διστακτικα,ξαναφορεσε την ζακετα της και το σαλι της,«θα παω να αγορασω μια αλυσσιδα»ειπε
-Α,πας για ψωνια;
-Πρεπει να εχω ψωνισει πριν γυρισουν τα παιδια
-Μην αγορασεις λουκουμαδες.Θα σού φερω εγω αργοτερα ένα πιατο.Παρε μια καλη αλυσσιδα για το σκυλι
-Ευχαριστω
Ο ηλιος που εμπαινε από την πορτα της κουζινας,το βαρυ ξυλινο τραπεζι,τα γεματα λουκουμαδες πιατα,η μυρωδια του τηγανολαδου στην κατσαρολα,συμβολα ασφαλειας για την κυρια Νας,εμπιστοσυνης σε ένα συγκεκριμενο τροπο ζωης,χωρις παρε-δωσε με σκοτωμενα κοτοπουλα και φοβιες των ανθρωπων της μεγαλης πολης.Και ολοπροθυμη να προσφερει από το πλεονασμα της στους Γουολπολ.
-Ευχαριστω,ξαναειπε,ολο ανασφαλεια
-Πες στον Τομ Κιτρετζ ότι θα περασω να παρω το χοιρινο μου αργοτερα.Να μού το φυλαξει
-Καλα
Κοντοσταθηκε στο κατωφλι,η κυρια Νας τής εγνεψε με το πηρουνι «τα ξαναλεμε αργοτερα»
Ο γερο-Γουάιτ καθοταν μπροστα στην εξωπορτα του ,στη λιακαδα.Με το που την ειδε,εκανε μια γκριματσα και τής φωναξε
-Θα είναι το τελευταιο σας σκυλι,εε;
 
-Πρεπει να ειμαι ευγενικη μαζι του ,σκεφτηκε η κ.Γουολπολ,δεν είναι ρουφιανος,δεν είναι κακος ανθρωπος,με τα ντοπια δεδομενα.Ο οποιοσδηποτε θα μαρτυρουσε ένα σκυλι που σκοτωνει κοτοπουλα.Αλλα δεν υπαρχει λογος να το γλενταει κι ολας,και,προσπαθησε να κανει ευχαριστη τη φωνη της
-Καλημερα,κυριε Γουάιτ.
-Θα το ντουφεκισετε; Εχει ντουφεκι ο αντρας σου;
-Ανησυχω πολύ.
Κοντοσταθηκε και προσπαθησε να κρυψει το μισος από το προσωπο της
-Κριμα τετοιο σκυλι,ειπε ο γέρος
-Τουλαχιστον δεν κατηγορει ΕΜΕΝΑ,σκεφτηκε.-Τί μπορω να κανω;τον ρωτησε
-Πιστευω ότι γινεται να το ξεμαθετε να σκοτωνει.Παρτε ένα ψοφιο κοτοπουλο και δεστε το κατω από τον λαιμο του καλα,ετσι που να μην μπορει να το πεταξει.
-Κατω απ`τον λαιμο;
Ο γέρος εγνεψε ναι και μορφασε με το φαφουτικο στομα
-Βλεπεις,μιας και δεν μπορει να χαλαρωσει το σφιξιμο,στην αρχη το παιρνει για παιχνιδι,αλλα μετα αρχιζει και τον ενοχλει,προσπαθει να το ξεφορτωθει,αλλα αυτό δεν ξεκολλαει,νοιωθοντας το ετσι σταθερα κολλημενο στον λαιμο του νομιζει ότι τού κολλησε για παντα,τρομοκρατιεται κι αρχιζει να τρεχει με την ουρα στα σκελια κι αυτό το μαραφετι δωστου να τού κρεμεται από τον λαιμο.
Η κ.Γουολπολ κρατηθηκε με το ενα χερι από τον φραχτη
-Και μετα τι γινεται;
-Να σού πω,από ό,τι εχω ακουστα,το κοτοπουλο σιγα-σιγα σιτευει,κι οσο το σκυλι το νοιωθει και το μυριζει,τοσο πιο πολυ αρχιζει να σιχαινεται τα κοτοπουλα.Μα δεν μπορει να το τιναξει από πανω του.
-Το σκυλι,όμως,η Λαιδη θελω να πω,ποσον καιρο πρεπει να τής το αφησουμε στον λαιμο;
-Ε,φανταζομαι θα τής το αφησετε μεχρι να σιτεψει τοσο που να πεσει μονο του.
-Καλα.Θα πιασει όμως το κολπο;
-Δεν ξερω.Δεν το δοκιμασα ποτέ ο ιδιος προσωπικα.
Και η φωνη του ελεγε«ΕΓΩ ποτέ μου δεν ειχα σκυλι που να σκοτωνει κοτες»
Η κ.Γουολπολ εφυγε αμιλητη.Δεν τής εφευγε από το μυαλο η σκεψη ότι χαρη στον κ.Γουάιτ εντοπιστηκε η Λαιδη ως το σκυλι που σκοτωσε τα κοτοπουλα.Για μια στιγμη,μαλιστα,διερωτηθηκε μπας και ο γερο-Γουάιτ κατηγορησε την Λαιδη από κακια,επειδη οι Γουολπολ ηταν ξενοφερτοι,από την πολη,αλλα μετα σκεφτηκε,όχι,κανενας στο χωριο δεν θα ψευδομαρτυρουσε σε βαρος ενός σκυλιου.
Το μπακαλικο ηταν σχεδον αδειο.Ενας πελατης στο τμημα σιδερικων κι άλλος ενας μπροστα στη βιτρινα με τα κρεατα μιλουσε με τον κ.Κιτρετζ,τον μπακαλη.Ο κ.Κιτρετζ με το που την ειδε να μπαινει
-Καλημερα κυρια Γουολπολ.Ωραια μερα σημερα,ε;
-Ωραια
Κι ο μπακαλης συνεχισε
-Ατυχος ο σκυλος.
-Δεν ξερω τι να κανω,ειπε αυτή και ο πελατης την κοιταξε περιεργος και μετα γυρισε ερωτηματικο βλεμμα στον μπακαλη
-Σκοτωσε τρια κοτοπουλα σημερα στους Χαρις,τον πληροφορησε ο μπακαλης,κι ο πελατης κουνησε σοβαρος το κεφαλι «το ακουσα κι εγω»
Η κ.Γουολπολ πλησιασε τον παγκο με τα κρεατα « η κ.Νας μού ειπε να τής φυλαξετε ένα κομματι χοιρινο,θα περασει να το παρει αργοτερα»
-Θα τής το παω εγω ,ειπε ο πελατης,είναι στον δρομο μου.Μετα κοιταξε την κ.Γουολπολ «υποθετω,πρεπει να το ντουφεκισετε»
-Ελπιζω όχι,ειπε αυτή χωρις δισταγμο.Το αγαπαμε πολύ ολοι μας.
Ο πελατης και ο μπακαλης αλληλοκοιταχτηκαν και μετα ο μπακαλης ειπε με τετραγωνη λογικη
-Κυρια Γουολπολ,δεν γινεται,ένα σκυλι να τριγυρναει και να σκοτωνει κοτοπουλα
-Καποιος θα σάς το γεμισει σκαγια και δεν θα το ξαναδειτε,ειπε ο άλλος.Και γελασε.Μαζι κι ο μπακαλης
-Δεν υπαρχει τροπος να το θεραπευσουμε;
-Φυσικα,ειπε ο πελατης.Ντουφεκι.
-Δεστε-του ένα ψοφιο κοτοπουλο στον λαιμο,αντιπροτεινε ο μπακαλης,ισως ετσι τα καταφερετε.Ακουστε μια ιστορια.Ο πατερας μου ειχε καποτε ένα σκυλι που αρχισε να τρωει αυγα.Εμπαινε στο κοτετσι,εσπαζε τα αυγα και τα εγλειφε.Ετρωγε περιπου τα μισα από οσα εσπαζε.
-Βρωμοδουλεια,ειπε ο πελατης,σκυλι που να τρωει αυγα
-Βρωμοδουλεια,επιβεβαιωσε ο μπακαλης.(Η κ.Γουολπολ,αθελα της,εκανε ναι με το κεφαλι).Στο τελος,ο πατερας μου δεν αντεξε άλλο.Τού ετρωγε τα μισα αυγα!Πηρε λοιπον ένα αυγο,το αφησε πισω από την σομπα τρεις μερες μεχρι που κλουβιανε για τα καλα,μια μποχα νάααα!,φωναξε τον σκυλο,εγω ημουνα δεν ημουνα δωδεκα χρονων παιδι,ο σκυλος ηρθε τρεχατος,εγω τον κρατουσα κι ο μπαμπας μου τού ανοιξε το στομα του εχωσε μεσα το αυγο,θεοκαυτο και να βρωμοκοπαει και τού κρατησε το στομα κλειστο ετσι που το σκυλι για να γλιτωσει από το αυγο αναγκαστηκε να το καταπιει.
Και γελασε αναπολωντας το συμβαν
-Βαζω στοιχημα αυτό το σκυλι δεν ξαναφαγε αυγο,ειπε ο πελατης
-Δεν ξαναγγιξε αυγο,ειπε κατηγορηματικα ο μπακαλης.Ετσι και του`δειχνες αυγο εφευγε σαν να το κυνηγουσε ο διαολος
-Ναι,αλλα ΠΩΣ ενοιωθε μετα για ΣΕΝΑ; ρωτησε η κ.Γουολπολ. ΕΣΕΝΑ σε ξαναπλησιασε;
Ο μπακαλης και ο άλλος την κοιταξαν απορημενοι
-Τι εννοεις; ειπε ο μπακαλης
-Εσενα ,εξακολουθησε να σε συμπαθει;
-Να σού πω,ειπε σκεπτικα αυτος.Οχι.Δεν θα`λεγα ότι εξακολουθησε να με συμπαθει.Ετσι κι αλλιως δεν ηταν και πολύ σόι,για σκυλι
-Υπαρχει κατι που πρεπει να το δοκιμασεις,ειπε ο άλλος ξαφνικα στην κ.Γουολπολ,αν πραγματικα θελεις να κανεις καλα το σκυλι σου,υπαρχει κατι που πρεπει να το δοκιμασεις
-Τι;
-Παρτο και κλειστο σε ένα κοτετσι μαζι με μια κλωσσα και τα κλωσσοπουλα της.Οταν θα`χει ξεμπερδεψει μαζι του,δεν προκειται να ξανακυνηγησει κοτοπουλα.
Ο μπακαλης βαλθηκε να γελαει κι η κ.Γουολπολ να κοιταει σαστισμενη μια αυτον και μια τον αλλον που την αντικοιτουσε χωρις χαμογελο,με ματια κιτρινα σαν της γατας
-Τι θα παθει; ρωτησε αβεβαιη
--Θα τού βγαλει τα ματια,ειπε λιτα ο μπακαλης.Δεν θα μπορεσει πια να ΞΑΝΑΔΕΙ κοτοπουλο.
Η κ.Γουολπολ τής ηρθε κατι σαν λιγοθυμιά,ψιλοχαμογελασε από ευγενεια και αποτραβηχτηκε προς το βαθος του μαγαζιου.Οταν,λιγο μετα, βγηκε στον καθαρο αερα,αποφασισε να γυρισει αμεσως σπιτι,να ξαπλωσει λιγο αν προλαβαινε,γυρισε,αλλα δεν τής πηγαινε να πεσει στο κρεβατι πριν μαζεψει το πρωινο τραπεζι,πριν πλυνει τα πιατα και μεχρι να τελειωσει ειχε φτασει μεσημερι.Και να`σου μια μαυρη σιλουετα εκρυψε τον ηλιο στην πορτα.Καταλαβε ότι η Λαιδη γυρισε σπιτι.Σταθηκε ακινητη και την κοιταζε.Το σκυλι μπηκε αθωα,λες και ειχε περασει το πρωινο παιζοντας στο γρασιδι.Στα ποδια της κηλιδες αιμα.Ηπιε πολύ νερο.Η πρωτη αντιδραση της ηταν να το μαλωσει,να το πιασει και να το δερνει για τον πονο που ειχε προξενησει,για την φονικη ωμοτητα που ένα τοσο ωραιο σκυλι μπορουσε να κραταει τοσο καλα κρυμμενη μεσα στο ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ σπιτι.Ομως,βλεποντας-την τοσο ηρεμη,ξαπλωμενη στο συνηθισμενο της μερος διπλα στην σομπα,γυρισε στις δουλειες της.
Η Λαιδη εμεινε ακινητη διπλα στη σομπα μεχρι που γυρισαν τα παιδια,ολο φασαρια.Τοτε πεταχτηκε κι επεσε απανω τους καλωσοριζοντας τα,σαν αυτή να ηταν ο οικοδεσποτης.Η Τζουντυ τραβωντας-της τα αυτια ειπε
-Γεια σου,μαμα,ξερεις τι εκανε η Λαιδη;Εισαι πολύ κακο σκυλι,ειπε στη Λαιδη,θα σε ντουφεκισουμε
Της κ.Γουολπολ τής ξαναρθε σαν λιγοθυμιά και βιαστικα ακουμπησε το πιατο που κρατουσε στο τραπεζι
-Τζουντυ Γουολπολ! ειπε
-ΝΑΙ,μαμα.Θα την ντουφεκισουμε
-Παιδια είναι,δεν καταλαβαινουν,σκεφτηκε η κ.Γουολπολ.Ο θανατος για αυτά δεν είναι ποτέ πραγματικος.Ας προσπαθησω να ειμαι λογικη.Καθηστε στο τραπεζι,παιδια,ειπε ηρεμα
-ΝΑΙ,μαμα,ειπε η Τζουντυ κι ο Τζακ προσθεσε
-Μαμα,θα την ντουφεκισουμε!
Φορεσαν τις πετσετες τους κι αρχισαν να τρωνε και να μιλανε με το στομα γεματο
-ΞΕΡΕΙΣ τί ειπε ο κ.Σεφερντ,μαμα;ρωτησε ο Τζακ
-Ακου…,εσπευσε η Τζουντυ
Ο κ.Σεφερντ ηταν ενας προσχαρος τυπος που εμενε κοντα τους και κατά καιρους χαρτζιλικωνε τα παιδια ή τα επαιρνε μαζι του για ψαρεμα
-Λεει ότι η Λαιδη θελει ντουφεκι
-ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ,ειπε η Τζουντυ,πες για τα καρφια
-ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ,ειπε ο Τζακ.Ακου,μαμα,λεει, πρεπει να παρεις μια λαιμαργιά για την Λαιδη…
-Μια γερή λαιμαργιά,ειπε η Τζουντυ
-Και χοντρα κοντα καρφια και να τα καρφωσεις στην λαιμαργιά
-Γυρω-γυρω,ειπε η Τζουντυ.Τζακ,ΑΣΕ ΜΕ να το πω ΕΓΩ.Καρφωνεις όλα τα καρφια γυρω-γυρω ετσι που να βγουνε στην λαιμαργιά από μεσα
-Αλλά να είναι χαλαρη,ειπε ο τζακ.ΑΣΕ ΜΕ ΕΜΕΝΑ να πω τα παρακατω.Χαλαρη.Και την περνας γυρω από τον λαιμο της Λαιδης…
-Και…Η Τζουντυ εφερε το χερι στον λαιμο της και εκανε έναν θορυβο σαν καποιον που τον στραγγγαλιζουν
-ΒΙΑΖΕΣΑΙ! Ειπε ο Τζακ.ΒΙΑΖΕΣΑΙ,ρε βλακα.Πρωτα παιρνεις ένα παρα πολύ μακρυ σκοινι
-
Ένα ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ μακρυ σκοινι,πλειοδοτησε η Τζουντυ.
-Το δενεις στην λαιμαργιά και μετα τήν φορας στην Λαιδη,ειπε ο Τζακ.Η Λαιδη στεκοταν διπλα του.Μετα,τής φορας αυτό το πολύ μυτερο κολαρο στον λαιμο.Κι εγυρε και την φιλησε στο κεφαλι και η Λαιδη να τον κοιταζει με λατρεια.
-Και μετα τήν παμε σε ένα μερος με κοτοπουλα,ειπε η Τζουντυ, τής τα δειχνουμε και τήν αμολαμε
-Να τα κυνηγησει,ειπε ο Τζακ.Και τοτε,ΚΑΙ ΤΟΤΕ,με το που τα πλησιαζει,τραβάααααμε το σκοινι…
-Και…η Τζουντυ ξανακανε τον στραγγαλιστικο ηχο
-Τα καρφια τής κοβουν το κεφαλι,αποτελειωσε σε δραματικο τονο ο Τζακ.
Αρχισαν να γελανε και τα δυο και η Λαιδη,κοιτωντας μια το ένα και μια το άλλο,αρχισε να βαριανασαινει γρηγορα σαν να γελουσε
Η κ.Γουολπολ κοιταξε τα δυο της παιδια,με τα ηλιοψημενα προσωπα,να γελανε ταυτοχρονα,και το σκυλι τους με το αιμα ακομα στα ποδια να γελαει κι αυτό παρεα.Τραβηξε προς την εξωπορτα της κουζινας.Απεναντι οι δροσεροι πρασινοι λοφοι και το ελαφρο λικνισμα των φυλλων της μηλιας στο απογευματινο αερακι…
-Τής κοβουν εντελως το κεφαλι,ξαναλεγε ο Τζακ.
Όλα ηταν γαληνια κι ομορφα στην λιακαδα,ο ουρανος ηρεμος,η λοφογραμμες απαλες,η κ. Γουολπολ εκλεισε τα ματια κι ενοιωθε ένα αγριο χερι να τήν τραβαει προς τα κατω και μυτερα καρφια να τής ζωνουν τον λαιμο κι ολο να σφιγγουν,να σφιγγουν......